Mieszkaniec Konina przebywający w dniu dzisiejszym nad jeziorem Ślesińskim zasygnalizował nam, że w okolicy Żółwieńca pojawił się BARSZCZ SOSNOWSKIEGO.  Roślina może być niebezpieczna dla ludzi i zwierząt. Obecnie rozpoczyna się sezon kwitnienia barszczu Sosnowskiego. Substancja znajdująca się w barszczu może powodować zapalenie skóry, pęcherze, trudno gojące się rany i zapalnie spojówek. Barszcz może być również niebezpieczny dla alergików.

Roślina dodatkowo może powodować oparzenia u zwierząt hodowlanych. Barszcz Sosnowskiego szybko rozprzestrzenia się na polach uprawnych, łąkach, w lasach oraz przy drogach. Najczęściej występuje na terenach wilgotnych, w pobliżu rzek i strumieni.

Barszcz Sosnowskiego dotarł do Polski w latach siedemdziesiątych z Kaukazu. Sprowadzono go do nas celowo, aby służył do produkcji paszy, gdyż przynosił duże plony. Najchętniej uprawiano go na Podhalu, Podkarpaciu i na Pogórzu Sudeckim. Okazało się jednak, że barszcz jako pasza jest mało wydajny, a ponadto może być niebezpieczny zarówno dla ludzi jak i dla zwierząt. Jak podaje WIKIPEDIA: trafił do Polski w latach 50. jako dar radzieckich uczonych z Wszechzwiązkowego Instytutu Uprawy Roślin w Leningradzie. Zaczęto go uprawiać jako roślinę paszową na skalę przemysłową w Małopolsce w latach 70. Jego uprawa szybko wymknęła się spod kontroli i rozprzestrzenił się samorzutnie w niektórych regionach Polski. Okazał się rośliną szkodliwą dla zdrowia ludzi i zwierząt. U zwierząt powoduje podrażnienie przewodu pokarmowego, biegunkę, nudności, krwotoki wewnętrzne. U ludzi - zapalenie skóry, powstawanie pęcherzy, zapalenie spojówek.
Gatunkiem pospolitym w Polsce jest barszcz zwyczajny Heracleum sphondylium, zwany także – “niedźwiedzią łapą”. Roślina występująca na łąkach i pastwiskach osiąga wysokość ok. 1,5 m. Dawniej (do XVII w. ) ze zbieranych w maju liści przyrządzano kwaśną polewkę zwaną także białym barszczem polskim.
Jako rośliny wprowadzone do flory krajów europejskich, w tym również do Polski, należy traktować dwa spokrewnione ze sobą gatunki kaukaskie: barszcz Sosnowskiego Heracleum sosnowskyi oraz barszcz Mantegazziego Heracleum mantegazzianum. Zaciągnięte jako rośliny pastewne bądź ozdobne , dzięki łatwości rozmnażania, stały się groźnymi chwastami, wypierając z naturalnych stanowisk gatunki rodzime. Opanowały tereny głównie wzdłuż koryt rzek i cieków wodnych, nieużytki rolne oraz ogrody. W naszym klimacie osiągają znaczne rozmiary, ok. 3-4 m wysokości.

Barszcz nad jeziorem Ślesińskim

Dodaj do: